Wat is de merle-mutatie?

De merle-mutatie is ontstaan ​​doordat een bepaald deel van het RNA van een virus zich hechtte aan een specifieke plek in het DNA van de hond. Er zijn andere gevallen bekend van virus-RNA dat zich hecht aan het DNA van zoogdieren, maar de kans dat PRECIES hetzelfde deel van het virus-RNA zich hecht aan PRECIES die speciale plek in het DNA van de hond is vrijwel nul. Merle is zo'n vreemde en zeldzame mutatie dat deze oorspronkelijk slechts één keer is voorgekomen. Een andere mutatie die een vergelijkbaar vachtpatroon veroorzaakt, zou kunnen ontstaan, maar deze zou niet testbaar zijn met dezelfde merle-test die nu bestaat. Alle merle-honden van alle rassen die ooit zijn getest, bleken na afloop van de test positief te testen op merle. Een andere, vrijwel identieke mutatie zou niet positief testen, omdat deze test alleen zoekt naar een specifieke mutatie. Net zoals er nu ongeveer vijf bekende b-type mutaties in het B-locus zijn die ervoor zorgen dat zwart eumelaninepigment bruin wordt, en elk van die mutaties vereist een aparte test.

De merle-mutatie heeft zich in de geschiedenis van honden slechts één keer voorgedaan, en alle merle-honden die vandaag de dag leven, stammen af ​​van dat ene gemuteerde individu.

Wanneer en waar vond de merle-mutatie plaats?

Er zijn geen echte documenten die precies aangeven wanneer de merle-mutatie plaatsvond. Het is zeker dat het meer dan 150 jaar geleden gebeurde, aangezien rond 1880 gesloten stamboeken werden opgericht en er Merle-honden voorkwamen in veel van de nieuw gecreëerde "raszuivere honden", die voornamelijk gebaseerd waren op lokale landrassen van werkhonden. Als de mutatie na dat jaar zou hebben plaatsgevonden, zouden er slechts in één of zeer weinig rassen merle-honden zijn geweest, en slechts op één geografische locatie. Er zijn ook schilderijen uit het begin van de 19e eeuw die duidelijk merle-honden met een merle-patroon laten zien.

De merle-mutatie kan niet zo oud zijn als de gedomesticeerde hond zelf, aangezien het patroon ontbreekt bij landrassen en lokale populaties in de meeste delen van de wereld, in tegenstelling tot zulke oude mutaties als recessief geel (e/e) of dominant eenkleurig donker (KB), die in principe overal voorkomen. Als we kijken naar rassen die traditioneel merle hebben, is het zeker dat merle in Europa is ontstaan, waarschijnlijk in Midden- of West-Europa, en in een tijd dat honden al meer waren dan "alleen maar honden", toen ze specifieke taken hadden. Het kan een paar honderd jaar geleden zijn gebeurd, misschien 250-500 jaar, bij herdershonden of jachthonden. Niet bij een specifiek ras, want het is al gebeurd voordat er bestonden wat we nu "raszuivere honden" noemen.

Welke rassen hebben van nature merle?

Alle rassen die merle hebben, hebben dat van nature. Een hondenpaar heeft gefokt en omdat een van de ouders merle was, zijn sommige nakomelingen ook merle. Er is niets onnatuurlijks gebeurd, zoals kunstmatig opgewekte mutaties of gentransplantatie. De echte vraag is welke hondenrassen met gesloten stamboeken van oudsher het merle-gen hadden vanaf het begin van het stamboek, en welke het later hebben gekregen door niet-geregistreerde kruisingen.

De meeste rassen met traditioneel merle-genen behoren tot de herdershondenrassen. Deze honden werden door Europese kolonisten over de hele wereld geëxporteerd. Traditioneel merle-herdershondenrassen zijn onder andere de Border Collie, Schotse Collie langaahr en korthaar, Shetland Sheepdog, Welsh Sheepdog, Welsh Corgi Cardigan, Australian Shepherd Dog, Australian Koolie, Pyreneese Herder, Altdeutsche Hütehund, Bergamasco en Apuaanse Herder. Merle bestond mogelijk ook bij de Old English Sheepdog, maar lijkt te ontbreken in de moderne genenpool van dat ras. Merle ontbreekt bij alle spitstype herdershonden en veehoeders.

Het enige traditioneel merle-ras van de normale jachthonden is tegenwoordig de Noorse Dunker Hound, die zijn merle-gen waarschijnlijk in de eerste helft van de 19e eeuw heeft gekregen van de Russische Harlekijn Hound, die wordt genoemd als voorvader van verschillende Noordse jachthondenrassen. Het moderne Russische jachthondenras Anglo-Russische Jachthond wordt ook wel Russische Harlekijnjachthond genoemd, maar er zijn geen merle-varianten in dat ras. Dit ras is ontstaan ​​door het kruisen van oudere Russische jachthonden met geïmporteerde Engelse Foxhounds in de 18e en 19e eeuw. De Teckel is in principe ook een jachthondenras en heeft merle (ook wel "dapple" of "tijger" genoemd) sinds de stamboeken werden gesloten.
Andere rassen die traditioneel merle-varianten hebben, zijn de Duitse Dog, en de harlekijnen in dat ras zijn ook merle. Merle in dit ras komt waarschijnlijk meer van jachthonden dan van herdershonden. De Beauceron heeft merle (ook wel "harlekijn" of "arlequin" genoemd) waarschijnlijk van herdershonden geërfd. De Harlekijn Pinscher was een klein merle-ras, dat mogelijk ook harlekijn-varianten van het Deense Dog-type had, maar is ongeveer 70 jaar geleden volledig uitgestorven. De Catahoula Leopard Dog uit Louisiana, VS, vindt zijn oorsprong in herders- en jachthonden die Europese immigranten meebrachten.
Zo, dat is een vrij korte lijst met rassen.

Er zijn ook enkele rassen met merle die pas in de laatste 50 jaar zijn ontstaan ​​en die meer voortkomen uit kruisingen met bestaande rassen dan uit een echte landraspopulatie. Zulke rassen (zoals de Alapaha Blue Blood Bulldog) kunnen traditioneel merle hebben, maar de rassen zelf worden vanwege hun korte geschiedenis niet als "traditionele rassen" beschouwd.

Welke rassen hebben later officieel merle gekregen?

Dit is een nog kortere lijst, aangezien het voornamelijk om één ras gaat: het Hongaarse herderras Mudi. Toen de stamboeken van de Mudi oorspronkelijk werden gesloten, waren er geen merle-honden in het ras en dus bestond merle niet. Maar later werd het stamboek heropend en konden mudi-achtige werkhonden van een landras aan een rasvereniging worden voorgelegd en geaccepteerd, mits ze aan bepaalde eisen voldeden. Eén merle-hond werd officieel geaccepteerd in de jaren 90 en daarna werd merle officieel erkend binnen het ras. Merle wordt in dit ras "cifra" genoemd. Er is mogelijk ook merle aanwezig bij Bearded Collies tegenwoordig, en om dezelfde reden kunnen werkende landhonden geregistreerd worden als Bearded Collies als een rasvereniging dat accepteert. Er zijn suggesties gedaan om enkele merle-werkhonden te registreren. Ook bij Chihuahua's is merle mogelijk geïntroduceerd via kleine Europese honden voordat het stamboek volledig werd gesloten.

Maar merle komt ook voor bij andere rassen! Waar komt het vandaan?

Ja, natuurlijk. Maar aangezien de merle-mutatie slechts één keer in de geschiedenis van de gedomesticeerde hond is voorgekomen, en als Merle niet in de genenpool van het ras aanwezig was toen het stamboek van dat ras werd gesloten, en er geen nieuwe merle-individuen officieel aan het ras zijn toegevoegd, is merle ontstaan ​​door een niet-geregistreerde kruising en is de stamboom van de betreffende honden vervalst.

In sommige gevallen kan dit per ongeluk zijn gebeurd, en kan merle een generatie of enkele generaties verborgen zijn gebleven in e/e gele honden (zoals mogelijk is gebeurd bij Amerikaanse Cockers), maar hoe dan ook, merle is afkomstig van een ander ras via een kruising en is niet zomaar "ontstaan". Tegenwoordig, met goede DNA-afstammingsonderzoeken, kan elke fokker die plotseling merle-puppy's krijgt in een ras dat traditioneel geen merle-kleur heeft, gemakkelijk de afstamming laten testen en ontdekken waar dat nieuwe kleurpatroon vandaan komt. Sommige van de "nieuwe merle-rassen" hebben merle mogelijk al 40-50 jaar (zoals de Amerikaanse Cocker Spaniel en de Poedel) en dus al voordat er goede afstammingsonderzoeken of merle-testen bestonden, maar bij de meeste van deze rassen lijkt merle pas de laatste 20 jaar te zijn opgedoken, zonder duidelijke verklaring voor de oorzaak.

Maar er zijn toch rastesten? Kan ik bewijzen dat mijn hond raszuiver is, zelfs als hij merle is?

Er bestaan ​​inderdaad rastesten en sommige zijn behoorlijk goed (vooral bij veelvoorkomende rassen), maar ze kunnen de ware afstamming niet verder dan een paar generaties aantonen. Deze testen controleren bepaalde DNA-strengen, en wanneer die strengen van de ouders komen, zijn ze nogal lang. Als ze van de grootouders komen, zijn ze gemiddeld veel korter, en als ze verder dan de derde generatie komen, zijn ze meestal zo kort geworden dat geen enkele test kan vaststellen van welk ras ze werkelijk afstammen.
Alle rassen zijn nog steeds gedomesticeerde honden, alle honden delen grotendeels hetzelfde DNA en aangezien alle rassen nog steeds enige variatie vertonen, kan zelfs een goede test niet zeggen: "Ja, deze merle Poedel heeft zeker een Australian Shepherd in de zevende generatie!"